در دنیای بازی‌های نقش‌آفرینی تاریخی، بازی Kingdom Come: Deliverance همیشه جایگاه خاصی برای هواداران سبک شبیه‌سازی قرون‌وسطایی داشته است. نسخهٔ اول این مجموعه که در فوریهٔ سال ۲۰۱۸ عرضه شد، با وجود تمام نقدها و حواشی، توانست بیش از هشت میلیون نسخه بفروشد و خود را به عنوان یک عنوان تحسین‌برانگیز در میان مخاطبان و منتقدان مطرح کند. موفقیت بزرگ این بازی تا حد زیادی مدیون اتمسفر تاریخی دقیق، شبیه‌سازی پیچیده از واقعیت‌های قرون وسطی، و همچنین داستانی است که بازیکنان را در قالب شخصیت هنری اهل اسکالیتز (Henry of Skalitz) به عمق بوهمیای قرن پانزدهم می‌برد. حالا با رسیدن زمان عرضهٔ بازی Kingdom Come: Deliverance 2، هواداران چشم‌انتظار ادامهٔ ماجراهای هنری در بوهمیا هستند؛ ادامه‌ای که طبق اعلام سازندگان، در تاریخ ۴ فوریه برای ایکس‌باکس سری ایکس/اس، پلی‌استیشن ۵ و رایانه‌های شخصی منتشر می‌شود و می‌خواهد تجربه‌ای غنی‌تر و گسترده‌تر ارائه دهد. در عین حال، با توجه به انتقادهایی که به نسخهٔ اول وارد شد، تیم توسعه تصمیم گرفته است تا با اعمال تغییرات محسوس در گیم‌پلی، داستان و ابعاد بازی، یک نقش‌آفرینی ۱۰۰ ساعته تحویل مخاطبان دهد؛ تغییری که نشان می‌دهد آن‌ها به بازخوردهای طرفداران اهمیت داده‌اند. در ادامه، به شکل مفصل دربارهٔ تفاوت‌های اصلی بازی Kingdom Come: Deliverance با بازی Kingdom Come: Deliverance 2 و جزئیاتی که می‌توانند تجربه‌ای عمیق‌تر و پربارتر برای بازیکنان خلق کنند، صحبت خواهیم کرد.
اولین نکته‌ای که در مورد بازی Kingdom Come: Deliverance 2 جلب توجه می‌کند، وسعت بسیار بزرگ‌تر نقشهٔ بازی است. با وجود آنکه نسخهٔ اول هم به دلیل پیاده‌سازی دقیقی از مناطق روستایی و شهری قرون وسطی شناخته می‌شد، اما توسعه‌دهندگان برای نسخهٔ دوم وعده داده‌اند که هم از لحاظ جغرافیایی و هم از حیث محتوای جانبی، با دنیایی بزرگ‌تر روبه‌رو خواهیم شد. به گفتهٔ توبیاس اشتولتز-تویلینگ (Tobias Stolz-Zwilling)، مدیر روابط عمومی جهانی، حالا دو نقشهٔ مجزا در اختیار بازیکنان قرار می‌گیرد که هر کدام از نظر مقیاس، دست کمی از نقشهٔ کامل نسخهٔ اول ندارند. یکی از این نقشه‌ها شامل شهر معدن‌خیز کوتنبرگ (Kuttenberg) می‌شود؛ شهری که در تاریخ قرون وسطای بوهمیا جایگاه مهمی داشته و در این نسخه هم قراره است مرکزیتی ویژه در پیشبرد داستان و مأموریت‌ها داشته باشد. همین افزایش وسعت جغرافیایی، موجب حضور مکان‌های متنوع‌تر شده است که هرکدام حال و هوای خاص خود را دارند و بازیکنان در آن‌ها می‌توانند ماجراجویی کنند، با شخصیت‌های گوناگون روبه‌رو شوند و درک بهتری از فضای قرون وسطایی پیدا کنند.
اما افزایش مقیاس نقشه تنها بخشی از ماجراست. همان‌طور که اشتولتز-تویلینگ هم اشاره کرده، توسعه‌دهندگان تلاش کرده‌اند جنبه‌های مختلف بازی را به شکلی متعادل گسترش دهند تا نتیجهٔ نهایی چیزی فراتر از صرفاً یک جهان بزرگ باشد. در این راستا، با مأموریت‌های داستانی بیشتر، میان‌پرده‌های (کات‌سین) طولانی‌تر، و موقعیت‌های تصادفی متنوع‌تری مواجه خواهیم بود. طبق اعلام سازندگان، کل محتوای کات سین بازی چیزی در حدود پنج ساعت می‌شود که نشان از گستردگی روایت دارد. مأموریت‌های فرعی و رویدادهای ناگهانی در محیط نیز که در نسخهٔ اول مورد توجه علاقمندان قرار گرفته بود، حالا پرشمارتر و متنوع‌تر شده است تا حس پویایی و زندگی در دنیای بازی افزایش یابد. در عین حال، سازندگان می‌گویند کیفیت این مأموریت‌ها فدای کمیت نشده و همچنان قرار است با روایاتی عمیق و مکانیک‌هایی مرتبط با نقش‌آفرینی مواجه شویم؛ به این معنا که تصمیمات بازیکن نقشی اساسی در شکل‌گیری اتفاقات داستانی و پیرامونی دارد و باعث خلق تجربه‌های متفاوتی می‌شود.
یکی از جذاب‌ترین تغییراتی که وعده‌اش را داده‌اند، پویاتر شدن مأموریت‌هاست. اگرچه در نسخهٔ اول نیز شاهد مأموریت‌هایی با گزینه‌های تصمیم‌گیری متعدد بودیم، اما برخی از آن‌ها حالت خطی‌تری داشتند یا تصمیم‌ها آن‌طور که باید روی نتیجه تأثیر نمی‌گذاشتند. این بار اما به گفتهٔ مسئولان تیم توسعه، هر مأموریت می‌تواند چندین مسیر را پیش بگیرد و عواقب هر اقدام یا تصمیم، می‌تواند سرنوشت بازیکن را به شکل قابل‌توجهی تغییر دهد. به‌عنوان نمونه، در گزارشی از وب‌سایت گیم‌اسپات آمده است که مأموریتی دربارهٔ دزدیدن شمشیر از یک مدرسهٔ شمشیرزنی وجود دارد. در صورتی که بازیکن بدون جلب توجه، شمشیر را برباید، هنگام دوئل با رقیب، نبردی عادلانه و تقریباً متعادل شکل می‌گیرد؛ اما اگر هنگام دزدیدن شمشیر دیده شوید، رقیبتان متوجه این قضیه خواهد شد و برای دوئل آمادگی بهتری پیدا می‌کند و حتی ممکن است از شما جلو بزند. چنین سیستمی نشان می‌دهد که سازندگان سعی دارند کوچک‌ترین اعمال بازیکن را در نتیجهٔ مأموریت‌ها تأثیرگذار کنند تا ارزش تکرار گیم‌پلی بالا برود و حس زنده بودن دنیا تقویت شود. در نهایت، رویکرد سازندگان این است که بازیکن را وادار کنند قبل از هر عمل، به عواقب آن بیندیشد؛ حتی از منظر سیستمی چون ذخیره‌سازی بازی، ممکن است گاهی برایتان به‌صرفه نباشد بی‌گدار به آب بزنید و ماجرا را به شانس یا اتکای صرف به قدرت شخصیت بسپارید.
مسئلهٔ واکنش‌پذیری جهان بازی در نسخهٔ دوم، یکی از مواردی است که بازیکنان کنجکاو آن هستند؛ چرا که اگر قرار باشد NPCها (شخصیت‌های غیرقابل‌بازی) هوشمندی بیشتری نشان دهند، رویدادهای اتفاقی در محیط معنی‌دارتر خواهد شد. در بازی Kingdom Come: Deliverance 2، اگر مرتکب تخلفی شوید، حتماً باید تبعات آن را بپذیرید. سیستم اعتبار شما نزد مردم، نوع جرم، و حتی نوع لباس یا زرهی که به تن دارید، بر نحوهٔ واکنش شخصیت‌ها اثر می‌گذارد. برخی ممکن است درجا با شما درگیر شوند، بعضی دیگر به سرعت دنبال کمک بگردند یا فرار کنند. حتی اگر موفق شوید از مهلکه بگریزید، منطقه برای مدتی در حالت آماده‌باش باقی می‌ماند و باید نسبت به حرکات خود هوشیار باشید. جالب آنکه سازندگان برای این سطح از تعاملات، قابلیت پاسخ سریع به NPCها را هم اضافه کرده‌اند تا اگر هنگام عبور از کنار فردی، او شما را صدا زد، بتوانید در لحظه واکنش نشان دهید؛ چه دوستانه و چه تهدیدآمیز. چنین جزئیاتی فضای نقش‌آفرینی را واقعی‌تر می‌کند و حس می‌کنید در محیطی زندگی می‌کنید که ساکنانش نسبت به اعمال شما بی‌تفاوت نیستند.
یکی از مواردی که بسیاری از هواداران نسخهٔ اول از نبودنش ابراز ناراحتی می‌کردند، سیستم آهنگری بود که البته در برنامه‌های اولیه هم وجود داشت اما در نهایت از بازی حذف شد. خوشبختانه سازندگان در بازی Kingdom Come: Deliverance 2 این مکانیک را بازگردانده‌اند تا بازیکنان بتوانند تجربهٔ واقعی‌تری از زندگی یک آهنگر در قرون وسطی داشته باشند. حالا هنری، که به هر حال در نسخهٔ اول هم با آهنگری بیگانه نبود، می‌تواند با در دست گرفتن چکش و انبر، فلز داغ را به سلاح‌های متنوع، و شاید حتی قطعاتی از زره تبدیل کند. این روند شامل حرارت دادن فلز در کوره، ضربه زدن‌های ریتمیک و دقیق، و در نهایت شکل دادن به سلاح خواهد بود. طبق گفتهٔ سازندگان، این مینی‌گیم طوری طراحی شده است که احساسی واقعی از آهنگری را به مخاطب بدهد؛ هرچند جزئیات کاملی از پیچیدگی‌اش یا گزینه‌هایی که در دسترس هستند ارائه نشده، اما انتظار می‌رود لایه‌ای عمیق بر گیم‌پلی بیفزاید و بر جنبهٔ نقش‌آفرینی بازی تأکید بیشتری داشته باشد.
در کنار سیستم آهنگری، اسب همراه هنری هم تحولات جالبی به خود دیده است. اسب دوست‌داشتنی او با نام پبلز (Pebbles) از نسخهٔ اول باز می‌گردد و ظاهراً توانایی پیشرفت تدریجی پیدا کرده است. یعنی هرچه بیشتر از آن برای گشت‌وگذار یا مبارزات استفاده کنید، به مرور زمان ویژگی‌هایش ارتقا می‌یابد و مهارت‌های آن بالاتر می‌رود. در نسخهٔ قبلی، خیلی از بازیکنان پبلز را در همان ابتدای کار با اسب‌های برتر تعویض می‌کردند؛ اما حالا وجود مکانیک پیشرفت تدریجی می‌تواند انگیزه‌ای باشد تا برخی بازیکنان همچنان به اسب وفادار خود پایبند بمانند و از بهبود مداوم آن بهره ببرند. البته هنوز مشخص نیست آیا اسب‌های دیگر نیز چنین سیستمی دارند یا خیر؛ اما دست‌کم پبلز می‌تواند برای بسیاری از هواداران جنبهٔ نوستالژیک و کاربردی داشته باشد.
از دیگر تغییرات کلیدی که قرار است روی مکالمات، تعاملات اجتماعی و سرعت ارتقای برخی مهارت‌ها تأثیر بگذارد، اضافه شدن قابلیت «بورسیه» یا همان Scholarship است. در نسخهٔ اول، هنری نهایتاً توانایی خواندن متون را فرا می‌گرفت که در نوع خود، پیش‌نیاز مهمی برای دسترسی به بعضی مأموریت‌ها و اطلاعات حیاتی بود. این بار اما سیستم دانش و سواد هنری عمیق‌تر شده و تاثیرات پررنگ‌تری در مکالمات و تعاملاتش خواهد داشت. هرچه سطح این ویژگی را بالاتر ببرید، قادر خواهید بود در گفت‌وگوها از گزینه‌های جدیدی استفاده کنید و حتی ممکن است برای یادگیری مهارت‌های دیگر، تجربهٔ افزوده دریافت کنید و سریع‌تر در آن‌ها پیشرفت کنید. به زبان دیگر، اگر تصمیم بگیرید هنری را در حوزهٔ دانش و اطلاعات تاریخی یا مهارت‌های آکادمیک‌تر تقویت کنید، می‌توانید شاهد فرصت‌های متفاوتی در داستان و مأموریت‌ها باشید.
یکی از دردسرهای کوچک نسخهٔ اول، تعویض لباس یا پوشش‌های مختلف بود که گاه در شرایط سریع یا حساس، زمان‌بر می‌شد. خوشبختانه سازندگان این بار ابزاری تحت عنوان «کیت تعویض لباس» یا نوعی قابلیت بارگذاری سریع (Loadout) پیش‌بینی کرده‌اند تا بتوانید برای سه حالت مختلف، لباس‌ها یا زره‌های دلخواه خود را ست کنید و با یک کلیک آن‌ها را جا‌به‌جا کنید. از آنجایی که ظاهر هنری تأثیر زیادی روی رفتار و واکنش شخصیت‌های بازی دارد – مثلاً لباس‌های شیک اشرافی برای ورود به مهمانی‌های اشراف‌زادگان، یا زره سنگین برای میدان نبرد – داشتن چنین سیستمی برای مدیریت هرچه سریع‌تر پوشش، امکان تصمیم‌گیری تاکتیکی‌تر را فراهم می‌کند. این ویژگی به‌ویژه زمانی مفید است که در میانهٔ مأموریتی ناگهان مجبور شوید رویکردتان را از گفت‌وگوی محترمانه به یک درگیری جدی تغییر دهید.
در زمینهٔ مبارزات تن‌به‌تن و سلاح‌های سرد، نسخهٔ اول با وجود شبیه‌سازی دقیق برخورد سلاح‌ها و اهمیت موقعیت فیزیکی، از نظر برخی بازیکنان سخت و حتی کمی زمخت به نظر می‌رسید. تیم توسعه برای بازی Kingdom Come: Deliverance 2 اعلام کرده است که مبارزات را روان‌تر و اندکی آسان‌تر از قبل خواهد کرد، بدون اینکه عمق‌شان را کم کند. حالا امکان دارد ضربات ساده با سلاح‌های سنگین راحت‌تر باشند و مکانیک‌های دفاعی نظیر جاخالی دادن و پارری کردن ساده‌تر اجرا شوند تا بازیکنان تازه‌کار هم بهتر از پس ضربات دشمنان برآیند. البته همچنان اگر بخواهید کمبوهای (combo) اختصاصی هر سلاح را یاد بگیرید و اجرا کنید، سودمندی بالایی خواهند داشت و سبک بازی شما را منحصربه‌فرد می‌کنند. ظاهراً توسعه‌دهندگان سعی کرده‌اند تعادل میان سادگی اولیه و پیچیدگی عمیق را حفظ کنند تا همهٔ گروه‌های بازیکنان بتوانند از مبارزه لذت ببرند.
اما مبارزات تنها به سلاح‌های سرد محدود نخواهد بود. طبق اخبار منتشرشده، سلاح‌های دوربرد متنوع‌تری نیز به بازی Kingdom Come: Deliverance 2 راه پیدا کرده‌اند. همچنان می‌توانید از کمان‌ها برای نبردهای فاصله‌دار استفاده کنید، اما گزینه‌های دیگری مانند نوعی تیرکمان چرخ‌دنده‌ای یا «کراس‌بو» (Crossbow) نیز در دسترس قرار گرفته‌اند تا تاکتیک‌های جدیدی برای مبارزه پدید بیاورند. حتی اشاره شده که سلاح گرم هم به شکل محدود در بازی حضور دارد، اگرچه بیشتر در حد یک سلاح کمیاب و خاص خواهد بود تا ابزاری که مرتباً بتوان از آن استفاده کرد. با توجه به فضای تاریخی قرن پانزدهم، تفنگ‌ها تازه در حال ظهور بودند و چندان فراگیر نشده بودند؛ بنابراین منطقی است که صرفاً به‌عنوان یک سلاح کمیاب با قدرت بالا ظاهر شود.
در کنار گسترش تنوع سلاح‌ها، سبک‌های مبارزه نیز دگرگون شده‌اند. توسعه‌دهندگان گفته‌اند با کمک کارشناسان سلاح‌های قرون وسطی، حرکات و کمبوهای هر نوع سلاح را به شکلی دقیق و تاریخی بازآفرینی کرده‌اند. معنای این حرف آن است که اگر با شمشیر بلند (Longsword) مبارزه کنید، باید انتظاراتتان از لحاظ سرعت ضربه‌زنی، پوزیشن بدن و حتی محدودهٔ آسیب متفاوت از زمانی باشد که با تبر می‌جنگید. برای مثال، یک تبر می‌تواند خسارت سنگینی وارد کند اما سرعت پایینی دارد و در نبردهای چندنفره، احتیاج به دقت بیشتری دارد. شمشیر کوتاه یا خنجر سرعت بالاتری دارد اما شاید به شکستن زره‌های کلفت کمکی نکند. این تنوع و تمایز میان سلاح‌ها باعث می‌شود بازیکنان به دنبال سبک مبارزه‌ای بروند که با سلیقه و برنامه‌هایشان جور باشد.
علاوه بر این، توسعه‌دهندگان یک عنصر جالب دیگر هم به مبارزات اضافه کرده‌اند: نعرهٔ جنگ یا همان Battle Cry. طبق گزارش‌ها، بازیکنان می‌توانند در گرماگرم نبرد فریاد بزنند یا دشمنان را مسخره کنند تا روحیهٔ آن‌ها را تضعیف کنند. البته استفاده از این قابلیت هم قلق خودش را دارد؛ مثلاً وقتی دشمن ضربه خورده و تزلزل پیدا کرده، شاید این فریاد تاثیر بیشتری داشته باشد. افزون بر این، امکان ارتقای قابلیت Battle Cry از طریق گرفتن امتیازات (Perks) خاص هم وجود دارد تا میزان اثربخشی‌اش بیشتر شود و حتی بتوانید در مبارزات شلوغ، روند درگیری را به نفع خودتان تغییر دهید.
از لحاظ فنی، بازی Kingdom Come: Deliverance 2 همچنان از موتور «کرای‌انجین» (CryEngine) استفاده می‌کند، اگرچه بسیاری از توسعه‌دهندگان امروزه به سمت آنریل انجین ۵ متمایل شده‌اند. توبیاس اشتولتز-تویلینگ در مصاحبه‌ای گفته است که روند توسعه و ابزار داخلی استودیو تا حد زیادی بر پایهٔ کرای‌انجین بنا شده و تغییر آن دشوار است؛ اما با وجود این، همانند نسخهٔ نخست، استودیو تغییرات گسترده‌ای در این موتور اعمال کرده تا منطبق با نیازهای خودشان باشد. به گفتهٔ او، نسخهٔ دوم بازی Kingdom Come: Deliverance آن‌قدر دستکاری شده که نمی‌توان آن را یک کرای‌انجین محض تلقی کرد؛ بلکه بیشتر ترکیبی خاص است که به شکل اختصاصی برای این پروژه توسعه یافته. این موضوع می‌تواند به انعطاف‌پذیری بالاتر و استفادهٔ بهتر از ظرفیت‌های گرافیکی منجر شود و امیدواریم مشکلات فنی کمتری در زمان عرضه دیده شود.
یکی از بحث‌برانگیزترین بخش‌های نسخهٔ اول بازی Kingdom Come: Deliverance، سیستم ذخیره‌سازی بازی بود که صرفاً از طریق نوشیدن معجونی خاص با نام «Remedium Savegameum» امکان‌پذیر بود. این موضوع باعث می‌شد تا بازیکنان نتوانند به‌طور مکرر بازی را سیو کنند و در نتیجه، مجبور باشند با عواقب کارهایشان زندگی کنند. برخی طرفداران، چنین سیستمی را واقع‌گرایانه و چالش‌برانگیز می‌دانستند، در حالی که گروهی دیگر آن را مانعی اضافی بر سر راه راحتی تجربهٔ بازی می‌شمردند. در بازی Kingdom Come: Deliverance 2، این سیستم همچنان وجود دارد، اما طبق گفتهٔ سازندگان، حالا به‌دست آوردن این معجون ساده‌تر خواهد شد. هنوز جزئیات دقیقی از میزان فراوانی آن اعلام نشده، اما احتمالاً به اندازه‌ای در دسترس خواهد بود که دیگر آن‌قدر آزاردهنده نباشد و در عین حال، فلسفهٔ اصلی بازی مبنی بر زندگی با تبعات تصمیمات حفظ شود.
سرانجام، همهٔ این تغییرات در کنار یک نکتهٔ مهم‌تر قرار می‌گیرند: استودیو تمایل دارد از تکرار اشتباهات گذشته در زمینهٔ لانچ پر از باگ جلوگیری کند. اگر تجربهٔ نسخهٔ اول را به یاد داشته باشید، احتمالاً می‌دانید که هفته‌های اول انتشار مملو از باگ‌های ریز و درشت بود و بازی برای برخی آن‌قدر مشکل داشت که به‌سختی قابل انجام بود. به گفتهٔ اشتولتز-تویلینگ، آن‌ها تمهیدات جدی‌اندیشیده‌اند تا بازی Kingdom Come: Deliverance 2 از حیث عملکرد و پایداری در وضعیت قابل‌قبولی عرضه شود. البته یک بازی نقش‌آفرینی ۱۰۰ ساعته احتمالاً خالی از اشکال نخواهد بود، اما استودیو ظاهراً مصمم است که اشتباهات نسخهٔ اول را تکرار نکند و با یک نسخهٔ پایدارتر و بدون نیاز به هفته‌ها وصله و به‌روزرسانی اضطراری، از همان ابتدا رضایت بازیکنان را جلب کند. این امر، با توجه به بلندپروازی‌های بازی و قول‌هایی که توسعه‌دهندگان داده‌اند، می‌تواند بسیار کلیدی باشد و موفقیت نهایی را تضمین کند.
در مجموع، بازی Kingdom Come: Deliverance 2 ترکیبی است از ساختار نقش‌آفرینی تاریخی و شبیه‌سازی قرون وسطایی که با توسعهٔ محسوس در تمامی ابعاد نسبت به نسخهٔ اول عرضه می‌شود. بزرگی نقشه، مأموریت‌های جانبی پرتعداد و پویاتر، سیستم آهنگری بازطراحی‌شده، امکان پیشرفت تدریجی اسب، مکانیک‌های جدید مبارزه و تنوع سلاح‌های دوربرد، سیستم «بورسیه» برای گسترش نقش دانش در تعاملات اجتماعی، و کار روی موتور اختصاصی که پایه‌اش کرای‌انجین است، همگی نشان می‌دهند تیم توسعه به انتقادات گذشته گوش داده و در جهت بهتر کردن تجربهٔ بازی گام برداشته. در کنار این‌ها، همچنان روح سخت‌کوشی نسخهٔ اول حفظ شده و مکانیک‌هایی چون سیستم ذخیره‌سازی محدود برای حفظ وزن تصمیمات باقی مانده است. اگر همهٔ این وعده‌ها در زمان عرضه به ثمر بنشینند، شاهد یک نقش‌آفرینی تاریخی گسترده و چشم‌گیر خواهیم بود که می‌تواند بار دیگر هواداران را با دنیای تاریک و واقعی بوهمیا، درگیر نگه دارد و نشان دهد ترکیب تاریخ واقعی با مکانیک‌های مدرن نقش‌آفرینی، تا چه حد می‌تواند جذاب باشد.
پایه و اساس محبوبیت نسخهٔ اول بر این استوار بود که به جای ارائهٔ یک فانتزی صرف، دنیایی را نشان می‌داد که واقعاً وجود داشته است و در آن، مبارزه، سیاست، مذهب و زندگی روزمره به شکلی عینی و ملموس بازتاب می‌یافت. بازی Kingdom Come: Deliverance 2 قصد دارد این مسیر را ادامه دهد؛ اما با مقیاسی کلان‌تر و رویکردی گسترده‌تر در تمام ابعاد. برخلاف بسیاری از بازی‌های نقش‌آفرینی که قالب کلی‌شان را فانتزی‌های جادویی تشکیل می‌دهد، این سری با پرهیز از عنصر جادو و موجودات خیالی، حس واقعی‌تری را به مخاطب القا می‌کند. هنگامی که در محیط‌های روستایی یا میان کوچه‌های سنگفرش یک شهر قرون وسطایی قدم می‌زنید و با شوالیه‌ها، دهقانان، راهبان و سربازان صحبت می‌کنید، درک می‌کنید که سازندگان تا چه اندازه بر شبیه‌سازی زندگی واقعی آن دوران تمرکز کرده‌اند. نسخهٔ دوم می‌خواهد این بُعد تاریخی را حتی پررنگ‌تر سازد؛ از ابزار و فناوری‌های آن زمان گرفته تا پوشش و معماری شهرها که می‌تواند بُعد آموزشی هم داشته باشد.
یکی از سخت‌ترین چالش‌هایی که سازندگان در پیش دارند، حفظ تعادل میان واقع‌گرایی خالص و سرگرم‌کنندگی بازی است. نسخهٔ اول اگرچه به واقع‌گرایی خود می‌بالید، در پاره‌ای موارد برای برخی بازیکنان خسته‌کننده یا بیش از حد دشوار بود. بازی Kingdom Come: Deliverance 2 ظاهراً تلاش دارد با حفظ چارچوب واقع‌گرایی، جذابیت و دسترس‌پذیری را هم مدنظر قرار دهد. اضافه‌شدن میان‌برهایی مثل تعویض سریع لباس یا ساده‌تر شدن نسبی مکانیک‌های مبارزه، نشان‌دهندهٔ تصمیم سازندگان برای راحت‌تر کردن جریان بازی است؛ اما این تغییرات نباید به گونه‌ای باشند که هویت منحصربه‌فرد سری را از بین ببرند. در واقع، هواداران دو آتشهٔ این مجموعه خواهان همان چالش‌ها، همان سختی‌ها و همان واقعی‌گرایی پرجزئیات هستند که آن را از سایر عناوین متمایز می‌کند.
در این میان، نباید از یاد برد که بازی Kingdom Come: Deliverance 2 قرار است ادامهٔ داستان هنری و حضور شخصیت‌های آشنا باشد. طبق اطلاعاتی که تا کنون منتشر شده، ماجرا دقیقاً از همان نقطه‌ای آغاز نخواهد شد که نسخهٔ اول به پایان رسید؛ اما همچنان با اکثر شخصیت‌های کلیدی روبه‌رو خواهیم بود و هنری فرصت می‌یابد ضمن مواجهه با چالش‌های جدید سیاسی و اجتماعی، رازها و بحران‌های عمیق‌تری از سرزمین بوهمیا را آشکار کند. این ماجراها ممکن است او را به شهرها، قلعه‌ها و میدان‌های نبرد نوین بکشانند، یا زیرزمین‌های تاریک و توطئه‌های پنهانی را در مسیرش برجسته کنند. در هر حال، امید می‌رود داستان‌سرایی با میان‌پرده‌های طولانی‌تر و مأموریت‌های شاخه‌ای بیشتر، حتی فراتر از نسخهٔ اول باشد.
با توجه به بزرگی پروژه، بازیکنان می‌توانند انتظار داشته باشند که در مراحل اولیهٔ عرضه، بروزرسانی‌هایی برای بهتر شدن عملکرد یا رفع باگ‌های باقی‌مانده منتشر شود؛ ولی تیم توسعه قول داده که باگ‌های اساسی نسخهٔ اول تکرار نشود. اگر همه چیز مطابق برنامه پیش برود، باید شاهد یک عرضهٔ نسبتاً روان باشیم که نه تنها انتظار هواداران که چند سال درگیر ماجراها و داستان نسخهٔ اول بودند را برآورده می‌کند، بلکه می‌تواند گیمرهای جدید را هم جذب کند. در عین حال، موفقیت این بازی می‌تواند معیاری باشد برای ارزیابی اینکه آیا رویکرد «تاریخ‌محور» و وفادار به واقعیت همچنان می‌تواند در بازار مدرن عناوین ویدئویی جایگاه درخوری داشته باشد یا خیر.
نتیجهٔ نهایی هرچه باشد، بازی Kingdom Come: Deliverance 2 تلاشی جاه‌طلبانه از سوی توسعه‌دهندگان است که می‌خواهند با بهره‌گیری از بازخوردهای نسخهٔ اول و ارتقای همه‌جانبهٔ مکانیک‌ها، داستان و جهان بازی، دست به خلق یک تجربهٔ نقش‌آفرینی قرون وسطایی تمام‌عیار بزنند. از گستردگی نقشه و تنوع مأموریت‌ها گرفته تا مکانیک آهنگری و امکان استفاده از سلاح‌های دوربرد و طعنه‌زدن به دشمنان در اوج درگیری، همگی طراحی شده‌اند تا حس زنده‌بودن و واقع‌گرایی بوهمیای قرن پانزدهم را تقویت کنند. اگر در کنار این ویژگی‌ها، تعادل خوبی بین چالش و جذابیت برقرار شود، می‌توان انتظار داشت که این عنوان نه تنها برای هواداران پروپاقرص نسخهٔ اول، بلکه برای تمام علاقه‌مندان به سبک نقش‌آفرینی تاریخی، تجربه‌ای ارزشمند باشد.
با تمام این توصیفات، بازی Kingdom Come: Deliverance 2 در کنار عناوین بزرگ دیگری که برای اوایل سال جاری برنامه‌ریزی شده‌اند، وارد یک رقابت جدی خواهد شد. فوریه همیشه ماه پرترافیکی برای عرضهٔ بازی‌هاست؛ از آثار مستقل جاه‌طلب گرفته تا عناوین AAA که شرکت‌های بزرگ ناشر آن‌ها را روانهٔ بازار می‌کنند. اما این بازی به پشتوانهٔ هشت میلیون فروشی که نسخهٔ اول داشت، محبوبیت و جامعهٔ هوادار مستحکمی را گرد هم آورده است. بسیاری از گیمرها و منتقدان منتظر هستند ببینند که این ادامه چگونه از پس انتظارات بالا برخواهد آمد؛ آیا می‌تواند همان فضای دلنشین و پرجزییات قرون وسطایی را با رفع نقایص و افزودن خلاقیت‌های تازه تکرار کند یا خیر. باید دید ترکیب رویکرد جاه‌طلبانهٔ توسعه‌دهندگان با درس‌هایی که از نسخهٔ قبلی گرفته‌اند، چگونه برایشان نتیجه خواهد داد.
در نهایت، اگر از طرفداران نسخهٔ اول بوده‌اید یا به‌تازگی کنجکاو شده‌اید دنیای قرون وسطایی بوهمیا را بشناسید، بازی Kingdom Come: Deliverance 2 فرصتی ایده‌آل برای غوطه‌ور شدن در ماجراجویی‌های نفس‌گیر خواهد بود. داستانی طولانی، مأموریت‌های پویاتر، سیستم‌های پیشرفته‌تر نقش‌آفرینی و تلاش برای ارائهٔ یک تجربهٔ تاریخ‌محور اما سرگرم‌کننده دست به دست هم می‌دهند تا این عنوان را به یک گزینهٔ جدی در فهرست بازی‌های بهار امسال تبدیل کنند. آنچه واضح است، سازندگان قصد دارند فضای بوهمیا را با جزئیات بیشتری به تصویر بکشند و مرز میان یک اثر مستندگونه و یک بازی ویدئویی سرگرم‌کننده را بار دیگر محو سازند. بنابراین باید منتظر ماند و دید که آیا هنری، اسب وفادارش و تمامی شخصیت‌های دنیای بازی می‌توانند باری دیگر دل هواداران را به دست بیاورند و حتی فراتر از انتظارشان ظاهر شوند یا خیر. اگر این اتفاق بیفتد، بازی Kingdom Come: Deliverance 2 می‌تواند جایگاه خود را در میان بهترین آثار نقش‌آفرینی تاریخی محکم‌تر از همیشه تثبیت کند.
