در حالی که در چند سال گذشته، جهان Marvel تلاش داشته که تاثیری جدی در صنعت بازی بگذارد، اما باید بگوییم که عناوین مرتبط به آن از اوایل دهه ۸۰ میلادی در این صنعت حضور داشتند و انتشار بازی Spider-Man برای کنسول Atari 2600، اولین حضور معتبر Marvel در چشم انداز بازیهای ویدیویی محسوب میشد. از آن زمان به بعد، Marvel به انتشار بازیهای ویدویی، به شکلی ثابت، ادامه میداد. به طوری که از سال ۱۹۸۴ به بعد، هر سال یک بازی Marvel منتشر میشد. در آن زمان، تقریبا Marvel هر گوشهای از جهان خود را به شکل در چشم انداز بازیهای ویدیویی، نشان داد. از Avengers و Fantastic Four گرفته تا X-Men و حتی Midnight Suns.
در حالی که قهرمانان و شخصیتهای شرور بیشماری از جهان Marvel، در طول سالها، به بازیهای ویدیویی راه یافتهاند، اما اغلب به این شکل بوده که این عناوین، تنها بخشی ناچیز از کمیکهای مربوط به این شخصیتها را به نمایش گذاشتهاند. اغلب، هنگامی که یک قهرمان مارول در یک بازی قابل بازی میشود، تواناییهای آنها به صورت عمدی تضعیف میشود. این حالتها ممکن است شامل آسیبپذیری یک خدای جاودانه در برابر زخمهای ناشی از گلوله شود یا یک جادوگر باستانی محدود به استفاده از شمشیری جادویی باشد. بازیهای مارول بهطور مداوم قدرتهای قهرمانان مختلف را تضعیف کردهاند و موارد خاصی وجود دارد که این عمل به شکل وحشتناکی قابل احساس است.
بازی Marvel’s Avengers، از ابتدا تا انتها، یک بازی غیرعادی و تفرقه افکن است. این عنوان تلاش داشت تا به موفقیت سری بازی Marvel’s Spider-Man کمک کند، اما موفق نشد که تجربهای را ارائه دهد که از نظر کیفیت، حتی قابل مقایسه با این سری باشد. بازی Marvel’s Avengers، یک بازی Co-op، چند نفره و با سرویسهای زنده، محسوب میشد و مشکلات فراوانی داشت که اصلیترین آنها که صدای بسیاری از بازیکنان را در آورد، تضعیف کردن ابر قهرمانان بود. این بازی در تلاش برای متعادل کردن گیم پلی و اطمینان از اینکه هر قهرمان، از جمله شخصیت Black Widow، به اندازه بازی کردن با دیگر شخصیتها لذت بخش است، بازی به شکل قابل توجهی تواناییهای هر شخصت را در مقایسه با چیزهایی که در کمیک وجود داشت، کاهش داد. وقتی یک بازی Marvel یک تیم کامل از قهرمانان را در خط مقدم قرار میدهد، تقریباً میتوان تضمین کرد که برخی از شخصیتهای اصلی تضعیف شدهاند.
بازی Marvel’s Midnight Suns، بدترین عنوان این لیست نیست و تمام تلاش خود را برای قوی جلوه دادن قهرمانان قدرتمند خود، کرده است، اما در این روند، همچنان برخی از شخصیتها را تضعیف کرده. در حالی که شخصیتهایی مانند Spider-Man، Blade و Iron Man، حس خوبی را به بازیکنان منتقل میکنند، اما شخصیتهایی مانند Doctor Strange و Captain Marvel، به هیچ وجه به آن شکلی که باید باشند، نمایان نشدهاند. برای مثال، شخصیت Captain Marvel در بازی اعلام میکند که به تنهایی میتواند با ناوگانی کامل از سفینههای فضایی، مقابله کند اما به لطف سیستم مبارزه کارتی بازی Marvel’s Midnight Suns، نهایت قدرتش به چند مشت و لگد خاتمه یافته و قدرتمندترین حملات او، به ندرت در بازی دیده میشود.
یکی دیگر از بازیهای تیمی Marvel، سری بازی Marvel’s Ultimate Alliance، با بیش از ۳۰ شخصیت در هر یک از ورودیهایش، در مجموع ۱۰۰ شخصیت جهان Marvel را به دنیای بازیها راه داده. با وجود همه این شخصیتهای قابل بازی، منطقی است که بازی Marvel’s Ultimate Alliance شخصیتها را تضعیف کرده باشد تا از انتخاب کردن همه شخصیتها توسط بازیکنان، اطمینان حاصل شود. در حالی که چنین چیزی برای قهرمانانی سطح پایین، مانند Colossus و Moon Knight خوب است، اما باعث شده که شخصیتهایی از جمله Silver Surfer و Dr.Doom، در مقایسه با چیزی که از آنها در کمیکها دیدهایم، به شدت ضعیف به نظر برسند.
بازیهای Marvel LEGO، به عنوان نمونهای متفاوت و در عین حال آشنا از تضعیف ابرقهرمانان جهان Marvel، همچون بازی Marvel’s Avengers و بازی Marvel’s Ultimate Alliance، قدرت تمامی شخصیتها را در یک سطح قرار میدهند تا همه شخصیتها سرگرم کننده واقع شوند اما دلیل اصلی چنین تضعیفی را، میتوان عمدتا در مخاطبان این سری بازی دید که اکثر سن و سال کمی دارند. برای این منظور که هر قهرمانی برای بازیکنان خرد سال، در دسترس و سرگرم کننده باشد، بازیهای Marvel LEGO به هر شخصیت، تنها مجموعهای ابتدایی از حرکتها را داده و اغلب قهرمانان و شخصیتهای شرور بسیار قدرتمند، به یک توانایی ساده مانند پرتاب تیر یا حل یک پازل خاص، محدود کرده است.
زمانی که به بازیهای مبارزهای میرسیم، انتظار میرود که هر شخصیت ارائه شده در بازی، سطح یکسانی از قدرت را داشته باشد و در نهایت، هر مسابقه به یک مبارزه منصفانه ختم شود. پس به طور طبیعی، چنین چیزی منجر به تضعیف شخصیتهای سری بازی Marvel VS. Capcom، شده است. در این بازیها، به جای اینکه هر یک از شخصیتها توانایی استفاده از قدرتهای ویرانگر خود را داشته باشند، به شخصیتهایی مانند Doctor Strange، Thanos و Ultron، حرکات تهاجمی ابتداییای داده شده است که شدیدا حس ضعف را از خود بروز میدهند. فقط هم به این دلیل که بتوانند پا به پا با مبازرانی مانند شخصیت Ryu و شخصیت Chun-Li، مبارزه کنند.
