بازی Split Fiction جدیدترین اثر استودیوی Hazelight بهشمار میرود که پیشتر با ساخت عناوینی مثل بازی A Way Out و بازی It Takes Two به موفقیتهای فراوان و جایگاه خاصی بین طرفداران بازیهای کوآپ رسیده بود. حالا این استودیو با کسب تجربه فراوان و منابع بسیار بیشتری که در اختیار دارد، یک اثر جاهطلبانه خلق کرده که ژانرهای مختلف را ترکیب میکند. این بار فضای اثر نسبت به It Takes Two کمتر کارتونی است و از ترکیب دو ژانر علمی-تخیلی و فانتزی بهره میبرد؛ فضایی که استودیوی Hazelight تصمیم دارد از طریق آن، ماجراجویی و جذابیت یک بازی دونفره را به اوج برساند.

استودیوی Hazelight طی سالهای گذشته ثابت کرده که رویکردی منحصربهفرد نسبت به ساخت عناوین کوآپ دارد. از زمان انتشار A Way Out در سال 2018 و سپس موفقیت جهانی بازی It Takes Two در سال 2021، گیمرها با امضای خاص این تیم آشنا شدند؛ روایتهایی که به همکاری بازیکنها نیاز دارند و مکانیکهای گیمپلی که بهتنهایی قابل تجربه نیستند. این استودیو معتقد است که تجربهی داستان باید به صورت دونفره جلو برود تا بازیکنان ناچار به تعامل و گفتوگو شوند و با این تعامل، جذابیت و چالش بیشتری تجربه کنند. آنها در بازی Split Fiction از فضای شاد و کارتونی It Takes Two فاصله گرفتند و با ترکیب عناصری از دنیایهای علمی-تخیلی و فانتزی، محیطی خلق کردند که هر دو بازیکن را به شکلی منحصر به فرد وارد ماجراجویی خودشان میکند.
داستان

ماجرای Split Fiction حول زندگی دو نویسنده شکل میگیرد: زویی (Zoe) که آثارش در ژانر فانتزی است و میو (Mio) که در ژانر علمی-تخیلی مینویسد. این دو نویسنده در ابتدا هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند؛ اما یک اتفاق عجیب سرنوشت آنها را به هم گره میزند. ماجرا از این قرار است که شرکت فناوریای به نام ریدر (Rader) پروژهای را معرفی میکند که با استفاده از ایدههای نویسندگان، یک نوع «شبیهساز» میسازد تا مخاطبان بتوانند در دنیای داستانها بهصورت تعاملی گردش کنند.
زویی و میو برای انتشار داستانهای خود و رسیدن به موفقیت، به این پیشنهاد اغواکننده تن میدهند. آنها به دفتر شرکت فراخوانده میشوند و با محیطی سرد و خالی از حس ادبیات واقعی روبهرو میشوند. این شرکت، بدون توجه به ارزش هنری یا اصالت ایدههای خلاقانه، قصد دارد داستانهای دو نویسنده را با فناوریای شبه هوشمند ترکیب کند. ناگهان شرایط از کنترل خارج میشود؛ نوعی نقص و اختلال در سیستم رخ میدهد و هر دو نویسنده وارد شبیهساز شده و در دل دنیاهای ساختهشدهی یکدیگر گرفتار میشوند.

در این شبیهساز، زویی و میو ناچارند سعی کنند با همکاری هم راه فراری پیدا کنند. از آنجا که یکی در فضای پر از اژدهایان و غولهای فانتزی زندگی کرده و دیگری در دنیای سایبرپانکیِ مملو از رباتها و ماشینهای پیشرفته نوشته، شبیهساز پیش رویشان ترکیبی از دو جهان موازی شده است. در این شبیهسازی آنها مدام بین این دنیاهای متضاد جابهجا میشوند و روایت داستان هم حول تلاش این دو نفر برای رهایی از چنگ یک شرکت سودجو میچرخد.
در عین حال، استودیوی Hazelight تلاش کرده تا لایههای احساسی عمیقی به این تجربه بیفزاید. زویی و میو صرفاً دو نویسندهی «علاقهمند به خلق دنیاهای خیالی» نیستند، بلکه هر یک مشکلات و ترسهای شخصی خود را دارند که در لابهلای ماجراجوییشان رو به روی بازیکن قرار میگیرد. تعامل میان دو شخصیت بهتدریج از حالت غریبگی و شک متقابل، به دوستی و شناخت بیشتر تبدیل میشود؛ جایی که آنها میفهمند تنها راه شکست دادن شرکتی که میخواهد خلاقیتشان را بدزدد، اتحاد و همبستگی آنهاست.
دنیای دوگانه

در دنیای Split Fiction، از یک سو شاهد جهان علمی-تخیلی میو هستیم که پر از طراحیهای رباتیک، سلاحهای لیزری، سیارات دوردست و موجودات ماشینی است و از سوی دیگر، جهان فانتزی زویی را داریم که در آن اژدهایان، غولها و مناظر افسانهای حرف اول را میزنند. ترکیب این دو دنیا منجر به خلق مراحلی بسیار متنوع و چشمنواز میشود که تقریباً در هر بخش از بازی، مکانیکها و چالشهای منحصر به فردی پیش روی بازیکنان قرار میدهد.
برای مثال، در بخشهایی از دنیای فانتزی، بازیکنان ممکن است وظیفهی پرورش اژدهای کوچک را برعهده بگیرند و در ادامهی همان مرحله، سوار بر بال اژدهای بزرگشده به گشتوگذار بپردازند. یا در مراحل علمی-تخیلی، ممکن است با توپهای مغناطیسی روبهرو شویم که باید با استفاده از آنها روی دیوارها حرکت کنیم یا از سقفها آویزان شویم. در هر دو حالت، بازی از مکانیکهای متنوعی مانند پلتفرمینگ، حل معما و مبارزات اکشن استفاده میکند تا حس تازگی و عدم تکرار را برای مخاطب حفظ کند.
گیمپلی و مکانیکهای کوآپ

گیمپلی بازی Split Fiction کاملاً برپایه همکاری و تجربه دو نفره طراحی شده و هیچکدام از دو بازیکن نقش «یار کمکی» یا «روح کمکی» را ندارند. هر دو شخصیت در روند داستان و در حل معماها و مبارزات به یک اندازه مهم هستند و درست مثل بازی It Takes Two، اینجا هم برای پیشروی در محیطهای بازی یا پیروزی بر باسها باید بین دو شخصیت اصلی هماهنگی کامل وجود داشته باشد.
بازی Split Fiction ساختاری خطی و مرحلهمحور دارد، اما مراحل بازی همواره نوآوریهای جدیدی در مکانیکها و گیمپلی ایجاد میکنند که تا انتهای بازی بازیکنان را میخکوب خواهد کرد. این ایدهای است که استودیوی Hazelight از بازی It Takes Two به ارث برده و در هر بخش از داستان، چالشها و حتی روشهای کنترل متفاوتی ارائه میدهد. استودیو Hazelight روش طراحی مراحل خود را نسبت به گذشته ارتقا داده و حالا برای تکمیل مراحل نیاز به همکاری دو گیمر باتجربه نیست. درجه سختی چالشهایی که پیشروی بازیکنان قرار میگیرد به شکلی متعادل شده که هم گیمرهای باتجربه از بازی لذت ببرند، هم بازیکنان تازهوارد مشکلی با مکانیکهای جدید و پرتعداد آن نداشته باشند.

بازی Split Fiction هماکنون برای کامپیوتر، پلی استیشن 5 و ایکس باکس سری ایکس و اس در دسترس است. با توجه به اینکه این بازی فقط برای تجربه دونفره ساخته شده، ویژگی Friend’s Pass برای تجربه آن ضروریست. بهلطف این ویژگی، خرید یک نسخه از بازی Split Fiction برای تجربه دونفره آن کافی خواهد بود تا بتوانید به راحتی بازی را با دوستانتان تجربه کنید. علاوه بر این، بازی Split Fiction یکی از بزرگترین مشکلات بازی It Takes Two را حل کرده و حالا میتوانید فارغ از پلتفرمی که بازی را روی آن خریداری کردهاید، آن را با دوستانتان روی کامپیوتر، پلی استیشن 5 و یا ایکس باکس سری ایکس و اس به اشتراک بگذارید.
هنوز اطلاعاتی درباره نسخه سوییچ 2 بازی Split Fiction منتشر نشده، اما با نزدیک بودن تاریخ رونمایی کامل از کنسول جدید نینتندو و سابقه استودیو Hazelight در تاخیر یک ساله برای عرضه بازیهای خود روی نینتندو سوییچ، احتمالا در ماههای آینده اخبار بیشتری درباره نسخه نینتندو سوییچ 2 این بازی خواهیم شنید.