بازی Until Dawn محصول استودیو Supermassive Games در جریان سال ۲۰۱۵ به صورت انحصاری برای کنسول پلی استیشن 4 منتشر و در زمان انتشارش، به لطف داستان درگیر کننده و آزادی عمل قرار گرفته در اختیار بازیکنها برای گرفتن تصمیمات مختلف، موفق شد تا خیلی سریع به یک عنوان محبوب بدل شود. حال پس از گذشت تقریبا یک دهه از عرضه نسخه اصلی، نسخه ریمیک بازی به تازگی در دسترس کاربران کنسول پلی استیشن 5 و رایانههای شخصی قرار گرفته و اشخاص متعددی از سرتاسر دنیا برای اولین بار یا مجددا مشغول تجربه بازی شدهاند. مشخصا نسخه ریمیک، محصول استودیو Ballistic Moon شامل تغییرات گوناگونی نسبت به نسخه ارجینال است و به همین منظور تصمیم گرفتیم تا در این مطلب به بررسی برخی از تفاوتهای مهم بازی Until Dawn Remake با نسخه اصلی بپردازیم.
در قدم نخست، میبایست به تغییرات ایجاد شده در زمینه جلوههای بصری و جزئیات گرافیکی بازی اشاره کرد. در نسخه ریمیک بازی Until Dawn همه چیز واقع گرایانهتر از گذشته به چشم میآید. البته باید این نکته را در نظر داشت که اتمسفر کلی بازی در نسخه اصلی به رنگ آبی متمایل بود تا جهان بازی در ذهن بازیکن به شکلی مرموز و اسرار آمیز نقش ببندد. اما در نسخه جدید، همه چیز روشنتر از قبل دیده میشوند و احتمالا این موضوع تا حدودی سبب کاهش میزان القا شدن حس دلهره و استرس در زمان تجربه بازی خواهد شد. با این حال، میزان دقت استودیو Ballistic Moon روی جزئیات المانها و آیتمهای مختلف محیطی به گونهای است که بازیکنها قطعا از جوانب گرافیکی رضایت خوهند داشت.
بازی Until Dawn Remake به صورت کلی شامل تمامی ویژگیهای مثبت و مورد علاقه بازیکنها از نسخه اصلی است. مشخصا در زمان تجربه آثار داستان محور مشابه با این عنوان، اشخاص آزادی عمل چندان زیادی برای کاوش در محیط یا تغییر مکان فعلی شخصیتشان ندارند و صرفا با پیشروی در داستان از محیطهای مختلف دیدن میکنند. در نسخه ریمیک، این موضوع تاحدودی تغییر پیدا کرده و جهان بازی بیش از گذشته گسترش یافته است. تیم سازنده این نسخه چندین محیط جدید را به بازی اضافه کرده و در کنار آن، بازی همچنین شامل آیتمهای تازهای است که در جهان بازی پخش شدهاند.
یکی از نکاتی که سبب ارزشمندتر شدن هرچه بیشتر نسخه ریمیک یک بازی ویدیویی میشود، مشخصا شامل شدن تمامی محتواهای دانلودی و بستههای گسترش دهنده منتشر شده برای نسخه اصلی آن عنوان است. پیش از انتشار نسخه اصلی بازی Until Dawn، آن دسته از اشخاصی که بازی را پیش خرید کرده بودند، میتوانستند به یک محتوا کوتاه مدت ده دقیقهای طراحی شده در قالب یک صحنه سینماتیک اختصاصی برای خریداران بازی دسترسی پیدا کنند. محتوا مطرح شده شامل نکاتی داستانی مهمی بود و عده زیادی از بازیکنها حتی از وجود آن بیاطلاع بوده و هستند. با این وجود، میدانیم که نسخه ریمیک این محتوا را به بخش اصلی بازی اضافه کرده تا بازیکنها بتوانند به لطف آن بیشتر از گذشته با شخصیتها و جهان بازی آشنایی پیدا کنند.
یکی دیگر از تغییرات مهم ایجاد شده در بازی Until Dawn Remake، شیوه عملکرد دوربین بازی است. در این نسخه زاویه دوربین در قسمت بالا شانه شخصیتها قرار گرفته و این اقدام تیم سازنده کاملا مشابه با تصمیم سازندگان نسخه ریمیک بازیهای Resident Evil محسوب میشود. در همین راستا، بازیکنها میتوانند کلیت اتفاقات داستانی بازی و محیطهای مختلف جهان آن را از یک زاویه دید تازه تجربه کنند. تغییر زاویه دوربین بازی همچنین باعث میشود تا بازیکنها دید بسیار بهتری را به محیط پیرامون داشته باشند و بتوانند آیتمهای بیشتری را در محیط بیابند. ناگفته نماند که بهبود عملکرد دوربین روی سایر بخشهای بازی نظیر انتخاب دیالوگها یا کاتسینهای تعاملی نیز کامل تاثیرگذار است.
بیشک یکی از نقاط قوت اصلی بازی Until Dawn، وجود پایان بندیهای مختلف براساس تصمیمات بازیکنها به شمار میرود. عدم تصمیمگیریهای درست ممکن است به کشته شدن سایر شخصیتها بدل شوند و اهمیت تصمیمات بازیکن سبب شده تا بازی همواره ارزش تکرار مجدد داشته باشد. در نسخه ریمیک اهمیت تصمیم گیریها به مراتب افزایش چشمگیری داشته و اینبار پایان بندیهای بازی حتی دارای تعدد و تنوع بیشتری در قیاس با نسخه اصلی هستند. بنابراین فراموش نکنید که تصمیمات مرتبط با هریک از شخصیتها را باید بادقت و تمرکز بالا بگیرید.
درصورتیکه نسخه پیشین را تجربه کرده باشید، به محض شروع بازی Until Dawn Remake متوجه تغییرات ایجاد شده در پرولوگ و مقدمه خواهید شد. از میان این تغییرات میتوان به افزایش دیالوگها میان شخصیتهای اصلی و دیدگاههای متفاوت در مورد شوخی انجام شده با شخصیتهای بث و هانا اشاره کرد؛ شوخیای که به کشته شدن هانا در جنگلهای مخوف بازی ختم میشود!
یکی از تغییرات برجسته ایجاد شده در شخصیتهای مختلف بازی، مرتبط با شخصیت اشلی است. در جریان نسخه اصلی، اشلی به عنوان دختری خجالتی و آرام که شدیدا نسبت به کریس علاقهمند است، معرفی شد. در نسخه پیشین و با فرا رسیدن یک لحظه به خصوص، اشلی میبایست یک تصمیم مهم در مورد نجات دادن یا رها کردن کریس بگیرد. البته نباید فراموش کرد که نتیجه این تصمیم برعهده بازیکن نیست و به اقدامات و تصمیمات پیشین کریس بستگی دارد. با این حال، این مورد در نسخه ریمیک به صورت کامل برطرف شده و بازیکنها قرار نیست تا با تاریکیهای نهفته درون اشلی آشنا شوند. به عبارتی بدون در نظر داشتن اقدامات کریس، اشلی درنهایت تصمیم به نجات دادن کریس خواهد گرفت!
همانطور که پیشتر اشاره شد، نسخه ریمیک بازی شامل محیطها و آیتمهای جدید است. اما همچنان توتمها جز مهمترین آیتمهای بازی محسوب میشوند و با استفاده از آنها میتوان به صورت مختصر از برخی اتفاقات آینده باخبر شد. بنابراین با استفاده از آنها میتوان بهترین پایانبندی داستان را تجربه کرد. اما بازی Until Dawn Remake قصد ندارد به بازیکنها آسان بگیرد و محل وجود تمامی توتمها را تغییر داده است. به همین خاطر، بازیکنها و طرفداران قدیمی نیز میبایست همانند بازیکنهای جدید برای یافتن آنها خودشان را به چالش بکشند.
نسخه ریمیک بازی Until Dawn ضمن شامل شدن تمامی توتمهای قدیمی، شامل موارد تازهای است که تحت عنوان Hunger Totems شناخته میشوند. این توتمها اطلاعات متنوعی را در مورد سرگذشت شخصیت هانا و تلاشهایش برای بقا را به تصویر میکشند. هریک از این توتم بخشی از اتفاقات رخ داده را نمایش میدهند و با جمع آوری تمامی آنها، بازیکنها میتوانند پروسه تسلیم شدن او و تبدیل شدنش به یک وندیگو (موجودات بیرحم و دلهرهآور بازی) را مشاهده کنند.
یکی از ویژگیهای برجسته سیستم گیمپلی بازی Until Dawn، درخواست بازی از بازیکنها به منظور عدم انجام هرگونه تحرک به خصوص و ثابت ماندن در لحظات حساس بود. بنابراین درصورتیکه بازیکنها شخصیتشان را تکان میدادند یا حتی از شدت ترس و دلهره دستشان شروع به لرزیدن میکرد، بازی تحرکشان را تشخیص میداد و این اتفاق میتوانست منجر به کشته شدن شخصیتها میشد. این مکانیک در نسخه ریمیک بهبود یافته و دیگر در انحصار کاربران پلی استیشن نیست. بلکه بازیکنهایی که روی پلتفرم کامپیوتر اقدام به تجربه بازی میکنند نیز باید حواسشان به وجود این مکانیک و اهمیت آن باشد.
