بازی Death Stranding یکی از عجیبترین بازیهای نسل هشتم به شمار میرود. بازیکنان در ابتدا هیچ ایدهای از گیمپلی خاص بازی نداشتند و تقریبا تمامی تریلرهای نمایش داده شده هم یا از کاتسینهای داستانی بودند یا از بخشهایی از مبارزات بازی. اما حالا پس از گذشت دو سال از انتشار این بازی، بازیکنان کاملا هدف این بازی و منظور کوجیما از «نوآورانه» بودن این بازی را درک کردهاند. نحوه اتصال بازیکنان به یکدیگر و یکی کردن تجربه تمامی بازیکنان در بازی Death Stranding بینظیر است و احساس یاری رساندن به سم بریجز ((Sam Bridgesهای دیگری که از میانبرهای بازیکن استفاده میکنند، وصف نشدنی است.
پس از گذشت بیش از یک سال از انتشار بازی Death Stranding و کنسل شدن چند پروژه استودیو Kojima Productions (مانند بازی سبک ترس کوجیما برای پلتفرم Stadia)، طرفداران این بازی امیدوارند که کوجیما به سراغ ساخت دنبالهای برای بازی Death Stranding برود.
البته هیچ نشانهای از در دست ساخت بودن یک بازی دیگر در دنیای این بازی وجود ندارد و خود هیدئو کوجیما هم کاملا درباره شایعات و درخواستهای بازیکنان سکوت کرده است. اما اگر واقعا دنبالهای برای این بازی در دست ساخت باشد، قطعا به تغییراتی در جهت آرامش بیشتر بازیکنان، بهبود انیمیشنهای شخصیتها در جریان گیمپلی و برخی مکانیکهای گیمپلی نیاز خواهد داشت. در میان درخواستهایی که طرفداران این بازی از کوجیما برای قسمت بعدی میکنند، اضافه کردن یک سیستم پخش موسیقی به انتخاب بازیکنان (مانند بازی Metal Gear Solid V: The Phantom Pain)، تنوع بیشتر وسایل نقلیه و حرکات پویای BTها با پیشروی در بازی، ایدههایی هستند که میتوانند به پیشرفت قسمت بعدی بازی Death Stranding کمک شایانی بکنند. حتی اگر کوجیما قصد داشته باشد مسیر تازهای در این سری پیش بگیرد، قطعا داستانهای ناگفته بسیار زیادی خارج از ایالات متحده وجود دارد.
بازیکنان در جریان بازی اول با ایالات متحدهای رو به رو شدند که پس از وقایع روز Death Stranding از هم پاشیده و افرادی مانند سم پورتر بریجز (Sam Porter Bridges) در تلاشاند تا این جامعه از هم گسیخته را بار دیگر به یکدیگر متصل کنند. اما بقیه دنیا چطور؟ قطعا جوامع بشری خارج از ایالات متحده هم روزهای بحرانی را سپری میکنند و اگر قسمت دوم این بازی قرار باشد داستانی خارج از ایالات متحده روایت کند، چه بسا با استفاده از قدرت کنسولهای نسل نهم امکان روایت داستان در چند کشور مختلف وجود داشته باشد و محیطهای قابل اکتشاف بازی بسیار بزرگتر و پرجزئیاتتر از چیزی باشند که در قسمت اول مشاهده کردیم. علاوه بر اینها، با توجه به اینکه هیچکس از اتفاقاتی که در ایالات متحده افتاده است خبر ندارد، تقریبا احتمال اینکه داستانی که در خارج از این کشور روایت میشود، پایان خوبی داشته باشد وجود ندارد و این فرصتی است تا تاریکیها و درد و رنجی که مردم در نا امیدی مطلق در کشورهای متحمل میشوند روایت شود.
حتی در بازی اول هم افراد زیادی به خوش شانسی سم نیستند و بسیاری از شخصیتهای اصلی داستان، تنها هدفشان دیدن درد و رنج دیگران و درنهایت کشتن آنهاست. در دنیایی که جوامع بشری امید خود را برای بقا در صلح و آرامش از دست دادهاند، سم پورتر توانست شرایط متفاوتی را برای ایالات متحده رقم بزند. اتفاقی که بعید به نظر میرسد در کشورهای دیگر ممکن باشد و این یک فرصت استثنایی برای کوجیما است تا داستانی کاملا متفاوت از آنچه در قسمت اول بازی Death Stranding اتفاق افتاد، روایت کند. داستانی که میتواند کاملا در جهت مخالف قسمت اول پیش برود و نا امیدی و نفرت میان این جوامع را به تصویر بکشد.
با وجود این که کوجیما پس از تاسیس استودیو Kojima Productions و خلق یک عنوان کاملا جدید، تنها به سه سال برای انتشار بازی Death Stranding نیاز داشت، به نظر میرسد زمان زیادی تا انتشار اطلاعات اولیه از پروژه بعدی این استودیو باقی نمانده باشد.
