ایکس باکس سری ایکس در برابر نینتندو سوییچ

عرضه نینتندو سوییچ (Nintendo Switch) به تنهایی تمامی قواعد ساخت یک کنسول را به هم ریخت؛ کنسولی قابل حملی که به پشتوانه بازی‌های انحصاری این شرکت، فروش بسیار خوبی را در همان ابتدای راهش تجربه کرد. همین موضوع باعث شد که شرکت‌های Third Party مانند Bethesda نیز بازی‌های خود را برای این کنسول بهینه‌سازی و عرضه کنند. 

به همین دلیل می‌توانیم در بسیاری از موارد، کنسول فعلی نینتندو را با کنسول جدید شرکت مایکروسافت یعنی ایکس باکس سری ایکس (Xbox Series X) مقایسه کنیم. کنسولی که  در مبحث سخت‌افزار می‌تواند قدرتی چند برابری را ارائه داده و بازی‌ها را با کیفیت بسیار بالاتری اجرا کند.

بخش اول :‌ بازده کلی دستگاه

نینتندو سوییچ مانند دیگر کنسول‌های خانگی ساخته نشده و از آن تنها می‌توان به عنوان یک بروزرسانی بزرگ برای Wii U یاد کرد. کنسولی که در حالت قابل حمل، اکثر بازی‌ها را روی رزولوشن 720p اجرا کرده و در حالت خانگی نیز بعضی از بازی‌ها را می‌تواند با فریم‌ریتی بالا اجرا کند.

در آن‌ طرف ماجرا، ایکس باکس سری ایکس به همراه پلی استیشن 5 از به‌روز ترین سخت‌افزار حال حاضر بهره برده و می‌توانند بازی‌ها را با فریم‌ریت بالا در رزولوشن 4K اجرا کنند.

همچنین نینتندو سوییچ در اجرای بازی‌های مختلف، رفتار یکسانی را از خود نشان نمی‌دهد. برای مثال، بازی‌های بسیاری روی این کنسول به صورت ۳۰ فریم‌ بر ثانیه اجرا می‌شوند و بعضی دیگر از بازی‌ها مانند Mortal Kombat 11، به راحتی ۶۰ فریم بر ثانیه را در برابر چشمان کاربر به تصویر می‌کشد. نسخه جدیدتر و بروزرسانی شده این کنسول نیز از نسخه بهبود یافته Tegra X1 استفاده می‌کند که در بهترین حالت، بهبود ۲-۳ درصدی فریم ریت و مصرف باتری بهتر را به همراه دارد. 

اما کنسول ایکس باکس سری ایکس را می‌توان یک رایانه شخصی طراحی شده برای بازی نامید. این کنسول با ۱۲ ترافلاپس قدرت پردازشی، به راحتی می‌تواند از پس بازی‌های روی رزولوشن 8K بربیاید. استفاده از حافظه پرسرعت ۱۳ گیگابایتی GDDR6 در پردازنده گرافیکی این دستگاه به توسعه دهندگان اجازه می‌دهد تا به خلق بازی‌های بزرگتر و با جزئیات بیشتر بپردازند؛ بدون این‌که نگرانی خاصی بابت مشکلات سخت‌افزاری کاربر وجود داشته باشد. 

همچنین استفاده از حافظه جامد NVMe SSD در این دستگاه، باعث شده که زمان لودینگ بازی‌ها به حداقل رسیده و جابجایی بین قسمت‌های مختلف رابط کاربری نیز بدون هیچ وقفه‌ای انجام شود. بازی‌های نسل جدید نیز به دلیل برخورداری کنسول از حافظه جامد، در چند ثانیه یا دقیقه نصب می‌شوند. 

بخش دوم :‌حافظه

همان‌طور که پیش از این اشاره شد، کنسول ایکس باکس سری ایکس دارای حافظه یک‌ ترابایتی از نوع NVMe SSD بوده که توانایی جابجایی اطلاعات با نرخ‌های گیگابایتی را دارد. همین موضوع باعث می‌شود که عملکرد کلی دستگاه بهبود بسیار زیادی را نسبت به نسل قبلی تجربه کند. همچنین دیگر مشکلاتی اعم از خرابی‌ هارد‌دیسک به دلیل جابجایی نیز از بین می‌رود. به طور کلی حافظه‌های جامد عمر بسیار بیشتری را نسبت به هارد دیسک‌ها دارند.

نینتندو سوییچ راهکار کاملا متفاوتی را نسبت به حافظه دستگاه در پیش گرفته است. در این دستگاه شما باید بازی‌های خود را از طریق کارت حافظه MicroSDXC به دستگاه منتقل کنید. این موضوع دارای مزیت‌ها و معایب خودش است. مزیت این قابلیت این است که شما می‌توانید به راحتی با جابجایی کارت حافظه، به میزان حافظه بیشتری دسترسی داشته باشید. اما خب همین رویکرد باعث می‌شود که میزان هزینه کاربر برای خرید کارت‌ حافظه‌های پرسرعت جدید افزایش پیدا کند. همچنین کارت‌های حافظه در بهترین حالت، با سرعت یک حافظه جامد بسیار معمولی برابری می‌کنند و در این زمینه، هیچ رقیبی برای NVMe SSD وجود ندارد.

بازی‌های انحصاری

در مبحث بازی‌های انحصاری، شرکت نینتندو حتی توانایی شکست دادن سونی را نیز دارد؛ بازی‌های ساخت این شرکت سالیانه میلیون‌ها نفر را به خود سرگرم می‌کنند. برای مثال، از بازی‌های اخیر منتشر شده برای کنسول نینتندو سوییچ می‌توان به Super Mario Odyssey، Super Smash Bros : Ultimate ، Splatoon 2 و … اشاره کرد. هر کدام از این عناوین می‌توانند دلیل خوبی برای خرید یک کنسول بوده و می‌توانند به تنهایی، هر کاربری را برای ماه‌ها سرگرم کنند.

همین موضوع باعث شده که شرکت نینتندو به تنهایی با استفاده از بازی‌های انحصاری خود، فروش ۵۴ میلیون نسخه‌ای‌ (تا به لحظه نگارش مقاله) را برای کنسول نینتندو سوییچ رقم بزند. همچنین بسیاری از استودیوهای بازی سازی Third Party نیز بازی‌های خود را برای این کنسول منتشر کرده‌اند. 

در آنسوی ماجرا، شرکت مایکروسافت اطلاعات چندانی درباره انحصاری‌های احتمالی کنسول ایکس باکس سری ایکس ارائه نداده است و تنها به اعلام بازی‌هایی مانند Halo infinite ، Hellblade 2 ، Scorn و The Medium بسنده کرده است. همچنین نسخه‌ای بازسازی شده از Gears 5 نیز برای این کنسول منتشر خواهد شد.

در مبحث بازی‌های انحصاری، شرکت نینتندو برتری بسیار زیادی نسبت به مایکروسافت دارد. 

Backward Compatibility 

قابلیت اجرای بازی‌های قدیمی کنسول‌های ایکس باکس روی کنسول ایکس باکس سری ایکس را می‌توان مرهمی بر عدم حضور بازی‌های انحصاری برای این دستگاه در نظر گرفت. در حقیقت در صورت حذف این قابلیت، با کنسولی روبرو هستیم که حتی در زمان عرضه خود، بیش از ۲ بازی انحصاری را در سبد محصولات خود ندارد. مایکروسافت سعی دارد با تقویت سرویس‌هایی مانند Game Pass و Backward Compatibility، محصولات خود را در لیست خرید طرفداران نگه دارد. در آن‌سوی ماجرا، بازی‌های عرضه شده برای سوییچ به تنهایی می‌توانند لیست بازی‌های مایکروسافت را شکست دهند. به همین دلیل، نینتندو دلیلی برای اضافه کردن این قابلیت به کنسول خود نداشته است.

سرویس های اشتراکی

هنوز هیچ صحبتی درباره سرویس‌های اشتراکی کنسول ایکس باکس سری ایکس نشده است، اما بدون شک می‌توان این شرکت را برنده این رقابت دانست. 

دلیل این موضوع این است که سرویس اشتراکی Nintendo Switch Online چندان قابلیت‌های جذابی را ارائه نمی‌دهد و حتی قیمت ۲۰ دلاری سالانه آن نیز اندکی زیاد به نظر می‌رسد. برای مثال شما برای چت کردن با دوستانتان، نیاز به نصب یک اپلیکیشن موبایلی جداگانه خواهید داشت؛ یا این که برای Voice Chat درون بازی نیز باید به همان نرم افزار مذکور رجوع کنید.

در آن سوی ماجرا، احتمالا سرویس اشتراکی مایکروسافت با قیمت ۶۰ دلاری، امکانات بسیار بیشتری را در اختیار کاربر می‌گذارد و همچنین افرادی که این سرویس را خریداری کرده‌اند، می‌توانند ماهانه به ۳ یا ۴ بازی رایگان دسترسی داشته باشند. سیستم چت این دستگاه نیز به راحتی قابل همگام سازی با تمام پلتفرم‌های آنلاین چت بوده و از این بابت مشکل خاصی وجود ندارد.

همچنین انتظار می‌رود پروژه Xcloud شرکت مایکروسافت نیز با عرضه کنسول ایکس باکس سری ایکس فعال شود. با استفاده از این سرویس، بازیکنان دیگر نیازی به دانلود بازی‌ها نداشته و به راحتی می‌توانند آن را روی کنسول خود استریم کنند. 

نظر شما درباره این مقاله چیست؟ آیا مقایسه بین یک کنسول خانگی قدرتمند و کنسول دستی قابل حمل را درست می‌دانید؟